HARPAGON
Czy wyjawiłeś jej swoje uczucia i zamiary?
KLEANT
Owszem; mówiłem nawet z matką.
HARPAGON
Jakże przyjęła oświadczyny?
KLEANT
Bardzo życzliwie.
HARPAGON
A córka, czy odwzajemniła twoje uczucie?
KLEANT
Jeśli mam wierzyć temu, co mi okazuje, sądzę ojcze, że ma dla mnie niejaką przychylność.
HARPAGON
po cichu na stronie
Bardzom rad, że wiem, czego się trzymać: o to mi właśnie chodziło.
głośno
Otóż synu, czy wiesz, co ci powiem? Że musisz z łaski swojej wybić sobie tę miłostkę z
głowy, zaniechać wszelkich kroków względem osoby, którą ja dla siebie wybrałem, oraz jak
najrychlej zaślubić tę, którą ci przeznaczam.

KLEANT
Więc tak, ojcze! w ten sposób igrasz ze mną? Dobrze zatem, skoro rzeczy zaszły tak daleko,
oświadczam ci, ojcze, że nie poniecham Marianny; że nie ma ostateczności, do której bym
się nie posunął, aby ci wydrzeć zdobycz; i że jeżeli ty masz zgodę matki, ja może znajdę inne
drogi.
HARPAGON
Jak to, obwiesiu! Ty byś śmiał ojcu stawać na drodze!
KLEANT
To ojciec mnie staje w drodze: ja mam prawo pierwszeństwa.
HARPAGON
Czy nie jestem twoim rodzicem? CzyÅ› mi nie jest winien uszanowania?
KLEANT
To nie są rzeczy, w których by dzieci winny ustępować rodzicom: miłość nie zna takich
względów.
HARPAGON
Ty mnie poznasz, jak ciÄ™ porzÄ…dnie kijem wygrzmocÄ™.
KLEANT
Wszystkie groźby nie zdadzą się na nic.
HARPAGON
Wyrzekniesz siÄ™ Marianny?
KLEANT
Nigdy.
HARPAGON
Kija! dawajcie prędko kija!