wiadomości

       

SCENA VI

HARPAGON, ELIZA
HARPAGON
Oto wymuskani panicze; tyle w nich siły, co w kurczęciu. To zatem, moja córko, postanowiłem
dla siebie. Co do Kleanta, przeznaczam dlań pewną wdowę, o której mi właśnie mówiono
dziÅ› rano; ciebie wydam za pana Anzelma.
ELIZA
Za pana Anzelma?
HARPAGON
Tak; jest to człowiek dojrzały, rozsądny i doświadczony; nie ma więcej nad pięćdziesiąt lat
i słynie ze swoich dostatków.
ELIZA
kłaniając się
Ja nie pragnę wyjść za mąż, mój ojcze, jeżeli pozwolisz.
HARPAGON
przedrzeźniając Elizę
A ja, moja córeczko, moja duszyczko, pragnę, abyś wyszła za mąż, jeżeli pozwolisz.
ELIZA
kłaniając się powtórnie
Wybacz mi, ojcze.

HARPAGON
przedrzeźniając Elizę
Wybacz mi, córko.
ELIZA
Jestem najuniżeńszą sługą pana Anzelma, ale z przeproszeniem ojca
kłaniając się znowu
żoną jego nie zostanę.
HARPAGON
Jestem twoim najniższym podnóżkiem, ale
przedrzeźniając Elizę
z przeproszeniem panny, żoną jego zostaniesz jeszcze dziś wieczór.
ELIZA
Dziś wieczór?
HARPAGON
Dziś wieczór.
ELIZA
kłaniając się znowu
To być nie może, ojcze.
HARPAGON
przedrzeźniając Elizę
Będzie, moja córko.
ELIZA
Nie.
HARPAGON
Tak.
ELIZA
Nie, powiadam.

HARPAGON
Tak, powiadam.
ELIZA
Nie zmusisz mnie do tego, ojcze.
HARPAGON
Zmuszę, moja córko.
ELIZA
Raczej się zabiję, niż przyjmę takiego męża.
HARPAGON
Nie zabijesz się i przyjmiesz. Widział kto takie zuchwalstwo? Słyszał kto, aby córka w ten
sposób przemawiała do ojca?
ELIZA
A słyszał kto, aby ojciec w ten sposób chciał wydawać córkę za mąż?
HARPAGON
To partia bez zarzutu: założę się, że każdy może tylko pochwalić mój wybór.
ELIZA
A ja założę się, że nikt rozsądny nie może go pochwalić.
HARPAGON
spostrzegajÄ…c z daleka Walerego
Oto Walery. Chcesz, abyśmy go obrali za sędziego w tej sprawie?
ELIZA
Chętnie.
HARPAGON
Zdajesz siÄ™ na jego wyrok?
ELIZA
Dobrze, uczyniÄ™, co on powie.

HARPAGON
Zatem rzecz załatwiona.